درسی که من گرفتم !!!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

یک ساله که گرفتار یک امتحان بسیار سختی هستم ...خیلی سخت.

حتی شاید فکرش هم برام عذاب آوره

به خدا خیلی سخته ...

با عزیزانی که در ارتباط بودم می دونن که دائما به اونها التماس دعا می گفتم و می خواستم که برا حل مشکلم دعا کنن

خیلی سخته آدم 17 ماه مبتلا باشه

اونم  تو چه حالتی ...

بین زمین و آسمون 

بالاخره این یک سال و اندی سختی به ثمر نشست و من معنای این حدیث رو با تمام وجودم درک کردم که

« المومن بین یدی الله کالمیت بین یدی الغسال »

مومن درپیشگاه خدا مثل باید همانند مرده در دست غسال باشد

افرد متوفی را در غسالخانه ها دیده اید ؟

شخص غسال فرد متوفی را به هر طرف می اندازد ، هر بلائی بر سرش در می اورد ؛ اما دریغ از کلامی که میت به زبان آورد ....

ما باید در پیشگاه خدا مثل این مرده ها باشیم در دست افرد غسال و هرچه اتفاق می افتد از دوست بپذیریم که او صلاح ما را می خواهد و یک نکته ی  بسیار مهم و آن اینکه : از دعا ناامید نشویم چرا که بقول استاد بسیار عزیزم : لبیک خدا به دعا ی بنده اش یا ریختن در دامن اوست یا ریختن به حسابش ..... و حتما بدانیم که دعای ما به یکی از این دو صورت اجابت می شود و بقول حضرت آقای قاضی نور الله مرقده : هیچوقت خود بین نباشید  و همواره خدا بین باشید ....خواسته ی خدا رابر خواسته ی خود ترجیح دهید ...........

والسلام

 

  
نویسنده : رئیس جمهور ; ساعت ٢:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۸/۱۳
تگ ها : حدیث